Kusheriren Time — Poezi Per
Në dritën e kujtimeve fshihet emri yt,
si valë e butë që prek brigjet e mendimit tim.
Në lojërat e verës, në qeshjet pa fund,
ti ishe shoku më i ngushtë, zëri që më ndriçon rrugën.
Sytë e tu mbajnë histori prej hiri dhe dielli,
duar që ndërtuan ëndrra në qoshet e kohës.
Kur bota u bë e madhe dhe rrugët më largoheshin,
ti mbete përherë porta ku kthehesha për ngrohtësi.
Kushëri, myzë e ditëve të thjeshta,
ti mban gjurmë gëzimesh në zemrën time.
Të falënderoj për fjalët që ngrohin, për heshtjet që kuptohen,
për shpirtin që më mëson se afërsia është dhuratë. poezi per kusheriren time
Here is an original poem for a male cousin (kushëri). You can adapt for a female cousin by changing gender forms.
Kushërit tim
Kur ishim të vegjël, në oborrin e gjyshit,
Ndajmë bukë e ëndërr, nën hijen e arrës së madhe.
Ti më mësove të ngjitesha lart në mur,
Unë të mbrojta kur fshehurazi hynim në shtëpi natën vonë.
Vitet ikin si lumenj pas shiut,
Por unaza e fëmijërisë mbetet rreth gishtit tonë.
Kushëri im, ti je më shumë se gjaku –
Je kujtimi i parë i lojës, je pjesa ime e ngrohtë e shtëpisë. Në dritën e kujtimeve fshihet emri yt, si
Sot secili ka rrugën e vet,
Por kur të vijë nevoja, dije:
Unë jam aty, si ti për mua,
Pa fjalë, pa kushte, thjesht – vëlla tjetër.
Translation (for clarity, but keep the original Albanian when gifting): Kushërit tim Kur ishim të vegjël, në oborrin
To My Cousin
When we were small, in grandfather’s yard,
We shared bread and dreams under the big walnut’s shade.
You taught me to climb high on the wall,
I covered for you sneaking home late at night.
Years pass like rivers after rain,
But the ring of childhood stays on our finger.
My cousin, you are more than blood –
You are the first memory of play, my warm part of home.
Today each walks their own road,
But if need comes, know this:
I am there, as you are for me,
Wordless, unconditional – just another brother.
In Albanian culture, the relationship with a cousin is often depicted as a middle ground between a sibling and a best friend. A poem on this topic usually avoids the intense romance of love poetry and the heavy responsibility of parent-child poetry. Instead, it focuses on shared history, trust, and unconditional support.